donderdag 11 juli 2013

Ik ga op reis en ik neem mee....een kaartenmapje

Vanaf drie kindjes spreekt men van een kroostrijk gezin. Sinds kort mogen wij ons een kroostrijk gezin noemen. Ik schrik nog altijd even wanneer we korting krijgen aan de kassa van het zwembad omdat we een "kroostrijk" gezin zijn ;-).

Drie kindjes betekent ook drie sis-kaarten, drie hospitalisatiekaarten en - aangezien we binnenkort naar het buitenland vertrekken - ook drie elektronische identiteitskaarten. Het was trouwens niet alles om die jongste telg op een pasfoto te krijgen. Ik had geen zin om bij een echte fotograaf te gaan en een eigen pasfoto via  een of andere website laten afdrukken, is bij de andere kindjes destijds niet gelukt omdat de afmetingen niet juist waren. Dus maakte ik opnieuw gebruik van het fotohokje in het gemeentehuis zelf. Alleen....onze jongste was toen 3 maanden. Na eindeloos proberen, stond zij zoveel mogelijk op de foto en was er zo weinig mogelijk van mijn armen, handen,...te zien.

De dame van de administratie twijfelde wel of de foto zou aanvaard worden omdat de dochter teveel lag op de foto ipv recht te zitten. Euh excuseer, ze is 3 maanden. Ze is een zeer groot voor haar leeftijd maar "zitten" gaat nog wel even duren.

Ondertussen is de kaart  zonder probleem in ons bezit maar al die kaarten nemen zoveel plaats in mijn portefeuille.
Ik had de handleiding van het kaartenmapje al meermaals gelezen maar durfde mij er niet aan wagen. Met de vakantie in het vooruitzicht werd het echter tijd om de daad bij het woord te voegen.

Het plooi- en strijkwerk was het moeilijkste, maar na wat geklungel zag ik dat het goed kwam.






Het buitenstofje en de gekleurde elastiek komen van bij Veritas. Ik begin grote fan te worden van hun stoffencollectie!

Van dichtbij zie je nog enkele beginnersfouten maar oefening baart kunst! Er gaan zeker nog kaartenmapjes gemaakt worden!

vrijdag 5 juli 2013

Dank je wel met Merci

Bijna 4 maanden oud is ze, onze jongste telg. Ze groeit gelijk een kool en is goed op weg om met haar bijna 8kg en 70cm P100 te halen op de curve. Dochterlief heeft immers een meer dan gezonde eetlust ;-).

Ook al is ze nog maar 4 maanden, ze heeft al enkele bewogen dagen achter de rug! Op de leeftijd van 6 weken werd ze immers geveld door een virale hersenvliesontsteking. Met 40 graden koorts werd ze overgebracht naar de intensieve afdeling van UZ Jette...niet goed voor een moederhartje. Gelukkig heeft ze er niets aan over gehouden en blijft ze onze vrolijke meid die mooi het klokje rond slaapt!

Net voor ik terug diende te gaan werken, maakte ik de bedankingskaartjes in orde. Traditiegetrouw stuur ik een kaartje naar iedereen van wie we een centje of cadeautje mochten ontvangen. Van enkele leuke foto's werd een collage gemaakt en omgetoverd tot bedankingskaartje. Ik vond op internet een superleuk idee (ik kan het helaas niet meer terugvinden en er dus ook niet naar verwijzen). Een bedankingskaartje met een Merci-chocolaatje erbij.

Dus ik ging aan de slag:

  • kaartjes laten drukken
  • zakjes kopen (was een hele zoektocht om gripzakjes te vinden want meestal werd dit per 1000 stuks verkocht wat een heel klein beetje teveel was)
  • een "thank you" stempel
  • gekleurd papier
  • Merci chocolade kopen (ook dit was een hele onderneming want de meeste winkels verkopen dit enkel tijdens de eindejaarsperiode).

Zie hier het resultaat!



Ik was een beetje bang dat de chocolade het postverdeelcentrum niet ging overleven maar heb ondertussen enkele leuke berichtjes gekregen dat het pakje goed is toegekomen.

Smakelijk maar vooral een dikke MERCI!