zondag 20 oktober 2013

Slabben om (zo min mogelijk) te gebruiken

Er rolde iets nieuws van onder mijn stikmachine...slabben. In een vorig bericht liet ik u reeds weten dat ik sinds kort gestart ben met officiële naailes. Aangezien ik vrijwel alles mezelf heb aangeleerd via de vele blogs is het fijn om het nu echt eens te leren volgens de regels van de kunst. Bovendien werd de naaimachine de laatste tijd niet al te veel meer boven gehaald maar nu wordt ze ten minste één keer per week gebruikt.

Slabben had ik nog nooit eerder gemaakt maar leuk om te doen en snel klaar. Bovendien kan je ook eindeloos variëren: in één stof, in twee soorten stof, met paspel, met biaislint, met kamsnaps, met velcro...Alleen viel het eindresultaat zo goed mee dat ik ze nog steeds niet heb durven gebruiken bij mijn eigen kinderen...uit vrees voor vlekken ;-).

In twee stuks met paspel


De slabben kunnen best tegen een stootje want de binnenkant is een restje badstof. (Hoewel ik eigenlijk nieuwe handdoeken gekocht en verknipt heb...beetje zonde).



Je ziet ze tegenwoordig overal opduiken, de kamsnaps. Ze zijn dan ook superhandig en makkelijk in gebruik. Bovendien ideaal om deze slabben te sluiten want velcro blijft in de was overal aanplakken.



 U kan het al raden maar voor de eerst volgende babyborrel werd een slab gestikt, vergezeld van een bijpassend pamperzakje. (Helaas geen foto's apart getrokken maar de olifant heeft de slab aan, hier ook een slab in twee delen met paspel ertussen).  De eerst volgende geborene mag zich wellicht aan hetzelfde verwachten ;-).


vrijdag 11 oktober 2013

In stijl naar de les

Eindelijk is het zover en ben ik gestart met stiklessen. Ons cultureel centrum organiseerde een lessenreeks die in een mum van tijd  was uitverkocht. Gelukkig was ik er snel bij en kon ik een plaatsje bemachtigen. In de eerste lessen wordt de basis uitgelegd zoals recht leren stikken, biais op de juiste wijze vaststikken, werken met paspelband,... Ik gebruik paspel en biaislint al frequent maar aangezien ik alles mezelf heb aangeleerd, doe ik dit niet altijd op de juiste (professionele) manier.

Een stikmachine, daar moet je zelf wel voor zorgen. U weet dat mijn stikmachine al een heel leven achter de rug heeft en ik moest tijdens de eerste les vaststellen dat ik het oudste, minst gesofisticeerd machine heb. Maar het werkt nog altijd prima, hoewel ik een beetje jaloers keek naar die spiksplinternieuwe blinkende naaimachines. Misschien een ideetje voor kerst ;-).

Aangezien mijn stikmachine 30 jaar oud is, is ook de bijhorende draagtas van dezelfde leeftijd. Ik wil u een foto besparen maar u begrijpt wel dat een lelijke donkerbruine saaie zak niet echt mee kan naar een hippe naailes. Voor het eerst liet het internet en haar vele webshops mij in de steek. Nergens een naaimachine-zak te vinden. Ook in de winkels kwam ik niet aan mijn trekken...

 een gat in de markt!

Er zat niets anders op dan zelf maar een naaimachine-tas te maken. Ik vond het volgende stofje op het internet, ideaal voor een naaimachine-tas. ?

Nu alleen nog een patroon vinden. Helaas weegt dat ding loodzwaar dus de tas moet wel tegen een stootje kunnen.



Via een blog (maar ik kan hem helaas niet meer terugvinden) vond ik het idee om te vertrekken van een bestaande boodschappentas. Ik bekleedde de tas met een oude badhanddoek, zo bleef de tas niet alleen mooi rechtop staan maar is mijn naaimachine onmiddellijk ook beschermd tegen slag en stoot. Ik ben begonnen met de handdoek op de bestaande boodschappentas te stikken. De bovenkant lukt zonder probleem maar ik geraakte niet tot beneden... Vliesofix bracht de oplossing en zo werd badstof tegen de boodschappentast geplakt.




Na eindeloos sukkelen, sakkeren, lostornen en herbeginnen was mijn katoenen stofje tegen de bestaande tas geraakt en kon ik de oude naaimachinetas op zolder zetten.

Ziehier het resultaat!