woensdag 28 januari 2015

Slapen in stijl op de achterbank!

Elke ouder heeft wellicht gelijkaardige foto's van zijn of haar kroost. Uitgeteld na een weekendje aan zee, een dagje pretpark of een kort tukje op weg naar een familiefeestje.Slapende kindjes op de achterbank, het blijft schattig maar krijg jij zelf ook nekpijn elke keer dat hoofdje begint te knikkebollen? Neem jij ook een 10-tal pogingen om voorzichtig hun hoofdje achteruit te duwen in de hoop dat je hen niet wakker maakt (want vaak zijn mama en papa ook wel toe aan wat rust na zo'n drukke uitstap)?





Wel, ik hoop dat het autogordelkussen de oplossing zal bieden! Mijn man en ik zijn immers niet verzot op vliegen, een fobie kan je het niet noemen maar voorlopig kunnen we de kinderen nog als excuus gebruiken om niet in het vliegtuig te moeten stappen en houden we het bij autovakanties. De komende zomervakantie is geboekt richting Zuid-Frankrijk en er worden ook plannen gesmeed voor een weekendje Efteling. Tijd dus om het autogordelkussen van mijn to-do lijstje te schrappen.


Het eerste autogordelkussen dat werd afgewerkt, is dat van onze jongste dochter. Ze showt het u graag! Hopelijk doe het ook dienst want vorig jaar heeft zij tijdens een 12-uur durende autorit amper een half uur geslapen (toen we bijna thuis waren). Gelukkig bleef ze wel haar vrolijke zelve maar ik reken dit jaar toch op iets meer slaap. 









Ik heb al een paar modellen  gezien waar met lintjes gewerkt werd. Mijn kussen wordt echter met kamsnaps vastgemaakt aan de gordel.





Nog twee te gaan voor de oudere broer en zus en we kunnen beginnen te dromen van de zon!  Nu alleen nog op zoek naar kussenvulling. Ik gebruik vulling uit oude kussens maar heb nog steeds niet HET adres bij uitstek hiervoor gevonden. Tips zijn welkom!

vrijdag 2 januari 2015

Chikadees in tweevoud


 Deze stofjes waren volgens mij de meest verkochte en bijgevolg ook de meest gezochte stofjes in 2014. Ook ik zag ze overal verschijnen in de meest prachtige creaties en besloot ook 1m te bestellen. Ik kon niet kiezen, dus ik bestelde zowel de gewone "chikadees" als de "chikadees in snow". 

















Kleren maken bezorgt me nog steeds koudwatervrees,  maar deze stofjes vroegen om een kleedje. 
Dankzij het naaitalent in ons naaiclubje, de Bezige Biezekes had ik op één avond zo goed als één kleedje klaar. We gebruikten een burdapatroon (het nummer weet ik niet meer).

Ik koos voor een eenvoudig bovenstuk en een rimpelrok. Bij de gewone "chikadees" stak ik er ook nog een paspel tussen. 

De foto's zijn gemaakt tijdens het opzeggen van de nieuwjaarbrieven, met andere woorden geen hoogstaande fotografie. 



Twee stofjes, twee dochters en dus twee kleedjes. 








Blijkbaar ben ik wel sterk aangetrokken tot dit soort vogels ;-). Vorig jaar maakte ik een broek voor mijn oudste dochter, zij heeft de broek omgedoopt tot de cinemabroek.